Copy or Inspiration? How do you call it?

0B3CAF87-3C61-43E2-8305-1B882B2AEAF5சு.வேணுகோபாலின் வெண்ணிலை சிறுகதைத் தொகுதியின் கடைசிக்கதை ‘தொப்புள்கொடி’. தொகுதியின் ஆகச் சிறந்த கதை என ஐயமில்லாமல் சொல்லி விடலாம். 

இந்தத் தொகுதியின் 23கதைகளையும் 23நாளில் எழுதி, தமிழினி பதிப்பாளருக்கு சுவே அனுப்பியதாகவும், ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கதையையாக வாசித்த பதிப்பாளர் ‘இதில் சுவேயின் முழுமையான ஆளுமை வெளிப்படவில்லை’ எனச் சொல்லி அவரை உசுப்பி விட்டதாகவும் அந்த வேகத்தில் ஒருநாளுக்கு ஒரு கதை வீதம் எழுதி, 23ம் நாளில் தொப்புள்கொடியை எழுதி அனுப்பிய போது ‘இதுதான் சுவே’ என பதிப்பாளர் மகிழ்ச்சி தெரிவிக்க நான் தொடர்ந்து எழுதுவதை நிறுத்தியதாகவும் சுவேணுகோபால் ஒரு பேட்டியில் சொல்லி இருக்கிறார்.  Continue reading

Advertisements

தமிழில் மொழிபெயர்ப்பும் சில இலக்கிய ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளும் – பகுதி 01

உலக மொழிகளில் இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பு, ஆங்கிலத்திற்கு அடுத்து தமிழில்தான் அதிகமாக நிகழ்வதாக எண்ணங்கொள்கிற அளவிற்கு எமது இலக்கியச் சூழலில் மிகப் பரவலாக நிகழ்கிறது. தமிழ் புத்தக சந்தையில் மொழிபெயர்ப்புப் புத்தகங்களின் வியாபாரம் நேரடித் தமிழ் புத்தகங்களின் விற்பனைக்கு ஏறத்தாள சமானமானளவு நிகழ்வதாக ஒரு பதிப்பாளர் சொன்னார். அதை மெய்ப்பிப்பதைப் போல நானும் வாங்கும் புத்தகங்களில் சரி பாதி மொழிபெயர்ப்புப் புத்தகங்களாக இருக்கிறது.

பாரதி காலத்திலேயே தீவிரமான இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பு ஆரம்பித்துவிட்டது. இது தமிழ் இலக்கியத்தை நிச்சயமாக செழுமைப்படுத்தி இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். தீவிரமான தமிழ் இலக்கிய வாசகர்கள் இலக்கியம் சார்ந்த நுன்னுணர்வில் (சென்சிபிலிடியில்) வேறெந்த மொழியின் இலக்கிய வாசகர்களுக்கும் குறைந்தவர்களில்லை. இதை சாத்தியப்படுத்தியதில் மொழிபெயர்ப்பின் மூலம் தமிழில் நிகழ்ந்த பரந்து பட்ட இலக்கிய வாசிப்பும் ஒரு காரணம்தான்.  Continue reading

இந்திரஜித் எனும் மாயக்காரன்.

76ED8D38-98CB-4BB6-A26F-F301800FD47A

Salvador Allende

சிலேயில் ராணுவப் புரட்சி நடந்தது. டாக்டர் அயந்தேயின் மக்கள் ஆட்சி கவிழ்க்கப்பட்டு, ராணுவ ஆட்சி நடந்தது. அயந்தே கொல்லப்பட்டார். அவரது உற்ற நண்பரும் கவிஞருமான பப்லோ நெருதா அயந்தே இறந்து இருபது நாளில் இறந்து போனார். இந்த நிகழ்வுகள் லத்தின் அமேரிக்க இலக்கியத்தின் போக்கை மாற்றின. அது ஒரு paradigm shift. ராணுவ ஆட்சி பற்றியும் அதன் கொடுமைகள் பற்றியும் லத்தீன் அமேரிக்க எழுத்தாளர்கள் இலக்கியம் படைத்தனர். குறிப்பாக சிறுகதைகளில் அதன் தாக்கமும் வீச்சமும் அதிகமாக இருப்பதை, 70களிலும் 80களிலும் தொடர்ந்து எழுதப்பட்ட ராணுவ ஆட்சி சம்மந்தமான கதைகளை இப்போது வாசிக்கக் கிடைக்கிறபோது உணர்ந்துகொள்ள முடிகிறது. மார்க்வேசின் ‘one of these days’, இசபெல் அயந்தேயின் ‘two words’ போன்ற கதைகள் ஞாபகத்துற்கு வருகின்றன. 

1970களில் லத்தீன் அமேரிக்க கதை உலகம் உச்சந்தொட்டிருந்த காலமாக இருந்தது. கற்பனையில் மாய உலகத்தை சிரிஷ்டிப்பதும், அதன் மேல் கபடி ஆடுவதைப் போல கதைகளைப் புனைவதும் பரவலாக நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தன. உலக இலக்கியத்தின் முழுக்கவனமும் லத்தீன் அமேரிக்க இலக்கியத்தில் குவிந்திருந்தது. 80களில் தொடங்கி இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு அடுத்தடுத்து லத்தீன் அமேரிக்க எழுத்தாளர்களை வந்து சேர்ந்தது. தொடர்ந்து, அவர்களது இலக்கியம் உலகமொழிகளில் அதிகதிகமாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. 80களின் ஆரம்பத்தில் அந்தப் போக்கு தமிழையும் எட்டியது. ஆர்.சிவகுமார், பிரம்மராஜன் எனப் பலரும் லத்தீன் அமேரிக்க இலக்கியப் படைப்புக்கள் தமிழில் கிடைப்பதில் பங்காற்றினர். 

00

‘சந்திப்பு’ எனும் சிறுகதையை சுரேஷ்குமார இந்திரஜித் 1991யில் எழுதுகிறார். சமூரியா எனும் ஒரு நாட்டில் ராணுவத்திற்கும், கொரில்லா போராளிகளுக்கும் இடையில் நடந்த சண்டையை பின்னனியாக கொண்டதாக கதை விரிகிறது. அந்தக் கதையில், சமூரியா என்றும், ஜம்பூரோ என்றும் புதிது புதிதாக நாடுகளையும், அவற்றிக்கு மாநிலங்களையும், மொழிகளையும் உருவாக்க முயன்றிருப்பார். இந்த நாடுகளின் பெயர்களை வைத்துக்கொண்டே நான்கைந்து கதைகள் எழுதி இருக்கிறார். முற்றாக ஒரு புது உலகம் புனைதல் எனும் சுரேஷ்குமாரின் இந்த முயற்சி, குழந்தைகளையும் பெண்களையும் கொல்வதில் ஒரு ராணுவ வீரனின் மனச்சிக்கல்களை கதை ஆக்குவதில் எவ்வளவு அவசியம் என்பதைத் தாண்டி, புனைவின் அத்தனை சாத்தியங்களை தொட்டுவிட எண்ணங்கொண்டு எண்பதுகளில் எழுத ஆரம்பித்த ஒரு இளம் எழுத்தாளனை தொன்னூறுகளின் ஆரம்பத்திலேயே தமிழ் இலக்கிய உலகிற்கு இனங்காட்டி இருந்தது.

Continue reading

சுந்தர ராமசாமியின் ‘ரத்னாபாயின் ஆங்கிலம்’-சிறுகதை மீதான மீள் வாசிப்பு.

941E3623-8134-4993-B7FB-60A805B6B3A3தமிழில் மொழியை இவ்வளவு சிக்கனமாக சிறுகதைகளில் பயன்படுத்தியது சுந்தர ராமசாமி எனும் சுராவாகத்தான் இருக்கும். எந்தளவிற்கு என்றால், அவரது சிறுகதைகளில் இருந்து ஏதாவது ஒரு வசனத்தை வெட்டி எடுத்துவிட்டால், அந்தக் கதை மூளியாகிவிடும். முற்றுப் பெறாத கதையாகிவிடும். கண்ணி விடுபட்ட அறுந்து போன சங்கிலியாக அந்தரத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும். உலக இலக்கியத்தில் போர்ஹேயிற்கு இப்படியாக மொழியை சிக்கனமாக பயன்படுத்துபவர் எனும் பெயர் இருக்கிறது. போலவே, தமிழ் இலக்கிய உலகில், அந்தளவிற்கு இறுக்கமாகவும் நேர்த்தியாகவும் மொழியை கையாண்டவர்கள், சுராவிற்கு முன்னரோ அல்லது பின்னரோ யாராவது இருக்கிறார்களா எனும் ஆய்வை வாசகர்களிடமே விட்டுவிடுகிறேன்.  Continue reading

ஜெமோ எனும் இலக்கிய அதிகார மையம்

2017/05/03ம் திகதியில் முகநூலில் எழுதிய பதிவு இங்கே மீள்பதியப்படுகிறது.

#ஜெமோவும்_இன்ன_பிற_விடயங்களும்

ஜெமோ, இன்று தனது பக்கத்தில் சுஜாதா விருது பற்றி எழுதி இருக்கிறார். விருதுக்குத் தெரிவான பல புத்தகங்களையும், விருது அறிவிக்கப்பட்ட பின்னர் தான் வாசித்ததாகச் சொல்லி இருக்கிறார். வாசிப்பென்பது பெரும் பணி. அதைத் திறம்படச் செய்ய நேரமும், சூழ்நிலைகளும் ஒத்துழைக்க வேண்டும். வெண்முரசுக்காக எழுதிக் குமித்துக்கொண்டிருக்கிற ஜெமோவால் அதில் இருந்து விடுபட்டு, நேரம் ஒதுக்கி எப்படி இப்படி வாசிக்க முடியும் என யோசித்துக் கொண்டிருந்த போதே கடங்கநேரியான் Kadanganeriyaan Perumal முகநூல்ப் பக்கத்தில் பகிர்ந்திருந்த, யாவரும் என்கிற இணையப்பக்கத்தில் வெளியான அவரது பேட்டி ஒன்று கண்ணில் பட்டது. அதில் இப்படி ஒரு கேள்வியும் பதிலும் இருக்கும்… Continue reading

ஒதுங்கி இருக்கும் வண்ணநிலவன் ..

சு. வேணுகோபாலின் வெண்ணிலை படித்ததில் இருந்து வண்ணநிலவனின் எஸ்தரும், மிருகமும் அடிக்கடி ஞாபகம் வந்துகொண்டே இருந்தது. அதற்குக் காரணம் இருக்கிறது. சு.வேயின் கதைகள் முழுக்க முழுக்க விவசாயப் பின்னனியில் எழுதப்பட்டதே. தண்ணீர்ப் பிரிச்சினையும், வறுமையும் அவரது கதைகளில் திரும்பத்திரும்ப பேசப்படுகிறது. வண்ணநிலவனின் மேற்சொன்ன இரண்டு கதைகளும் அப்படியான ஒரு பின்னனியில் எழுதப்பட்டவைகள்தாம். வண்ணநிலவனின் கதைகளில் எனக்கு மிகவும் பிடித்ததும் அந்த இரண்டு கதைகளும்தாம். ‘மிருகம்’ கதையை நண்பர்கள் பலருக்கும் அனுப்பி வாசிக்கக் கேட்டதுண்டு. வாசித்தவர்கள், கதை பிடிக்கவில்லை/ விளங்கவில்லை எனச் சொல்வார்கள். அந்தக்கதையில் சொல்லப்பட்ட பஞ்சத்தையும், வறுமையையும் நான் எடுத்துச் சொல்லி மீண்டும் அவர்களை அந்தக் கதையை வாசிக்கச் சொல்வதுண்டு. வரிகளுக்கிடையில் கதையைக் கொண்டு வைத்து வண்ணநிலவன் ஆடிய பகடை, தமிழ் உலகின் மகத்தான சிறுகதை ஒன்றை பிதுக்கித் தள்ளியது. ஆனால் சு.வே அப்படி அல்ல. மிக நேரடியாக போகிற போக்கில் கதையைச் சொல்லிவிட்டு நகர்கிறார். ஆனால் வண்ணநிலவன் தொடாத ஒரு பகுதியாக, கோக்ககோலா கம்பனியின் வருகை பற்றியும், மணற்கொள்ளை பற்றியும் தன்னுடைய கதைகளில் பேசுகிறார். அது அரசியல் சாயமொன்றை அவரது கதைகளுக்கு அளிக்கிறது.  Continue reading

எங்கள் வண்ணநிலவன்

சாருவின் பக்கத்தில் இருந்து நேரே இங்கே வருகிறேன். சாரு வண்ணநிலவனைப் பாராட்டி இருக்கிறார். எஸ்தர் உலகின் நல்ல கதைகளில் முதல் பத்துக்குள் வருமாம். (அதுதான் எப்படி என்று சொல்லிக் கொடுங்கையா. சும்மா இப்படிச் சொன்னால் ஆச்சா?)

என்னால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை.

எஸ்தரை தமிழ் இலக்கிய உலகம் எவ்வளவு காலமாய்க் கொண்டாடுகிறது. நானே பதின்மத்தில் வாசித்த கதை அது. அதையே இப்போதுதான் வாசிக்கிறார் சாரு. புதுசா மீசை முளைத்தவன் பெருமிதத்தில் அதைத் தடவித் தடவிப் பார்ப்பதைப் போல இருக்கிறது சாருவின் தமிழ் ஆளுமைகள் குறித்தான அண்மைய வாசிப்புகளும் நிலைப்பாடுகள். Continue reading